မင္းမွန္တယ္(သို႕ေသာ္)သူငယ္ခ်င္း

ပို႕စ္အသစ္တင္မယ္စိတ္ကူးတိုင္း ဘာမွေရးမရေအာင္ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ.ကန္းကုန္ေအာင္မိုက္တဲ့သစ္ပင္..ဆိုတဲ့ဇာတ္ကားထဲက ဦးေက်ာ္ေျပာသလို" ဒီေဂါင္းကို အံ့ၾသတယ္ဗ်ာ...ေဂါင္းထဲမွာ အေရာင္ေတြေတြ႕ေနရတယ္။အနီေရာင္ေတြ အနက္ေရာင္ေတြ အစိမ္းေရာင္ေတြျပာျပာတာတာအေရာင္ေတြ...အာ....အေရာင္ေတြမွမ်ိဳးစံုပဲ"။ တဲ့...

သူေျပာတာပါ။က်ဳပ္ေဂါင္းထဲမွာေတာ့ ဘာအရာင္မွရွာမေတြ႕ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ဒီၾကားထဲ အင္တာနက္လိုင္းကမေကာင္းေတာ့ ဘာမွကိုလုပ္လို႕မရေတာ့ဘူးကြာ၊ဘာမွကိုလုပ္လို႕မရေတာ့ဘူးကြာ၊

ဘာမွကိုလုပ္လို႕မရေတာ့ဘူးကြာ...လို႕ပဲ.ဦးေက်ာ္ၾကီးေအာ္သလို ေအာ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္...အဟုတ္........ဒါေၾကာင့္ အိမ္လြမ္းသူမွာေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကိုပဲ တင္လိုက္တယ္...

  သူငယ္ခ်င္း.... 

မင္းဘက္ကၾကည့္ေတာ့

ယပလက္

ငါ့ဘက္ကေတာ့

က...ၾကီး

နံပါတ္သရီးလို႕သူကေျပာ

ေဟာ...ၾကားကလူမွာ ဒ..ေဒြးပါတဲ့။.....

 ဂငယ္ပါဆိုေနမွ

ပေစာက္ျဖစ္လိုျဖစ္

တစ္လို႕ေျပာလိုေျပာ

ရွစ္လို႕ေျပာလိုေျပာ

ေဟာ...စီလို႕အေခၚတပ္သူေတြလဲ

မနည္းပါလား......

ကဲပါ....သူငယ္ခ်င္း..

ရွင္းမရတဲ့ပုစၧာေတာ့မဟုတ္ဘူး

အထူးအေထြမဟုတ္တာကို

အရူးေတြလိုျငင္းေနမလား.....

ဘယ္သူမွား ဘယ္သူမွန္သလဲ

သဲကဲြတဲ့အေျဖတစ္ခု

ကိုယ့္ရွဳ႕ေဒါင့္ကိုမွန္တယ္...

တကယ္ေတာ့ကြာ...

ၾကက္ဥအစရွာမရသူအတြက္

တူတစ္လက္ႏွင့္ခဲြၾကည့္

အစရွိတယ္ဆိုတာသိလိမ့္မယ္...

လြယ္ေနတာကိုရွဳပ္ေအာင္လုပ္

ရွဳပ္ေနတာကိုထပ္မရွင္း

အခန္းက်ဥ္းထဲအိပ္ေနမယ္ဆိုရင္

စိတ္ေလတယ္သူငယ္ခ်င္း....

အခ်င္းခ်င္းေတြပဲကြာ

အတင္းအဖ်င္းေတြအတြက္

သကၠရာဇ္ေတြဆဲြစား

လဲြမွားလြန္းပါတယ္သူငယ္ခ်င္း....

သို႕ေသာ္......

မင္းမွန္တယ္သူငယ္ခ်င္း...

ဆရာၾကီးလုပ္လိုက္သည္.....

စာေလးတစ္ပိုဒ္ဖတ္ထားဖူးတာရွိတယ္။ဘာတဲ့.....

ေလာကမွာတန္ဘိုးအရွိဆံုးက.....အခ်ိန္ပါတဲ့၊

အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့.........စိတ္ဓါတ္ပါတဲ့၊

အဲ...အၾကီးမားဆံုးေသာအရာကေတာ့....မိဘေက်းဇူးတဲ့။

စာေရးဆရာကေတာ့ ျမတ္မင္းခန္႕ လို႕ထင္တာပဲ။ဘယ္မွာဖတ္ဖူးျပီး၊

ဘယ္တံုးကဖတ္ခဲ့တာလဲဆိုတာေတာ့...မမွတ္မိေတာ့ဘူး။စာေရးသူရဲ့ေစတနာ

ေၾကာင့္ထင္ရဲ့ ရင္ထဲစဲြေနခဲ့တာေလ။အေထြအထူးေျပာဖို႕မလိုပါဘူး....လူတိုင္းကေျပာေနၾကတာပဲ။

အခ်ိန္ဟာတန္ဘိုးၾကီးတယ္။အခ်ိန္ႏွင့္ဒီေရဆိုတာလူကိုမေစာင့္ဘူး။

အခ်ိန္ဆိုတာေရႊပဲ။အခ်ိန္ဆိုတာေငြပဲ။အခ်ိန္ဆိုတာဘ၀ပဲေလ။

ဆရာေအာင္သင္းကလဲခဏခဏသတိေပးေျပာေနခဲ့တာပဲဗ်ာ။

"မင္းတို႕ေတြမွတ္ထားၾကကြ...ဘ၀ဆိုတာ အခ်ိန္ပဲ။

အခ်ိန္မပါပဲ ဘ၀ျဖစ္လို႕မရဘူး။ဘ၀ကိုတန္ဘိုးထားရင္...အခ်ိန္ကိုတန္ဘိုးထားရမယ္။

အခ်ိန္ကို ျဖဳန္းပစ္တာဟာ....ဘ၀ကိုျဖဳန္းပစ္တာပဲကြ"။တဲ့.....သူကမ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ

သိပ္တိုးတက္ေစခ်င္တာေလ။မ်ိဳးဆက္သစ္တိုးတက္ရစ္ဖို႕...ဆိုျပီးစာအုပ္ေတြေရး၊
ေဟာေျပာပဲြေတြဘာေတြလုပ္ျပီးအျမဲတမ္းေျပာေနခဲ့တာေပါ့။

တကယ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕က်ဳပ္တို႕ေတြက က်ြဲပါးေစာင္းတီး၊ႏြားနီးပုေလြမွဳတ္ဆိုတာလိုပဲ။

ဘာကိုမွေလးေလးနက္နက္မထားခ်င္ၾကဘူးမဟုတ္လား။တကယ္ေတာ့အခ်ိန္ႏွင့္အေျခအေန

ကို မ်က္ေျခမျပတ္သင့္ဘူး။အျမဲတမ္းအမွတ္ရေနသင့္တယ္။လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့အရာေတြကို

ကိုယ္စြမ္းရွိသေလာက္အသံုးခ်သင့္တယ္ေလ။တကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တို႕ေတြဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္

သိပ္သနားလြန္းတယ္၊သိပ္ညာလြန္းေနတယ္လို႕ထင္တာပဲ။လုပ္သင့္တယ္ထင့္အရာေတြထဲက အကုန္အားလံုးလုပ္ဖို႕မျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ သံုးခ်ိဳးတစ္ခ်ိဳးေလာက္ေတာ့    လုပ္ခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ လူဘ၀ဟာ အေနျမတ္ေက်နပ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္ၾကမွာမလဲြဘူး။

  အတိတ္ကျဖစ္ရပ္ေတြကိုျပန္လည္ေတြးေတာသတိရ ပူေဆြးေသာကေရာက္ေနၾကတာကလဲ

မဟုတ္ေသးဘူး။အတိတ္ဆိုတာ အရိပ္လိုလိုက္ပါတတ္တယ္ဆိုတာမွန္မွာပါပဲ။ေမ့ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ရင္

ေမ့ႏိုင္ၾကပါတယ္။ေနာက္မွျဖစ္လာမဲ့ အနာဂါတ္ကို စိတ္ကူးယဥ္ေတြးေတာလို႕ ေငးေမာဖို႕လဲ မလိုအပ္ပါဘူး။ အနာဂါတ္ရည္မွန္းခ်က္ ႏွင့္ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္ဆိုတာေတာ့ရွိသင့္ပါတယ္။ ရွိဖို႕လဲလိုအပ္ပါတယ္။အရူးစိတ္ကူးလို...မုတ္ဆိတ္ေမြးေတြက ဆံပင္ကေနဆင္းလာတဲ့ေရေသာက္ျမစ္

ေတြလား...ဘယ္ကလာတာပါလိမ့္ဆိုျပီးေမးေစ့ပြတ္စဥ္းစားေနရင္ေတာ့လဲ  အလကားစိတ္ကူးပဲ

မဟုတ္ပါလား.....ဒီေတာ့ဗ်ာ.......လုပ္သင့္တဲ့အလုပ္၊ေတြးသင့္တဲ့စိတ္ကူးေလးေတြကို ခုခ်ိန္ကစလို႕ေတြးၾကစို႕၊လုပ္ၾကပါစို႕လား...

                        ကဲ......ဘာျဖစ္ျဖစ္.....အခုေလာေလာဆယ္ အခ်ိန္ေလးဟာ
အရာအားလံုးထက္အေကာင္းဆံုးပါပဲဗ်ာ။ ေျပာၾကည့္တာပါ။............

ဒီည......

ညကအိပ္လို႕မရ။ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး၊မိုးကရြာျပီလို႕ဆိုေပမဲ့
တေႏြလံုးပူေလာင္ခဲ့သမွ်၊ခုလိုမိုးတေပါက္ႏွစ္ေပါက္ရြာလိုက္ေတာ့ အိုးကင္းပူေပၚေရေလာင္းသလိုျဖစ္ကုန္သည္။
ေန႕အခါပူသည္ကေနေရာင္ျခည္ေၾကာင့္ေနပူရွိန္ေၾကာင့္ဆိုေတာ့ လက္ခံႏိုင္ဘြယ္ရွိေသးသည္။ညအခါပူေသာအပူကမွေနပူမရွိပါပဲ ေန႕ခင္းကအပူေတြပ်ံ၍ပူေလာင္အိုက္စပ္လ်က္ရွိသည္က
ဆိုးရြားလြန္းသည္ထင္သည္။

အိပ္မရ၊မီးကပ်က္ေလကျငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနေသးေတာ့သည္။hostel တစ္ခုလံုးတိတ္ဆိပ္ျငိမ္သက္လွ်က္၊တစ္ခါတစ္ခါ ေရၾကက္ႏွင့္က်ီးကန္းငွက္တို႕၊
ထထေအာ္သံကစိတ္ေခ်ာက္ျခားဘြယ္ဆူဆူညံညံ
ထြက္ေပၚလာတတ္ျပန္သည္။
အခန္းက်ဥ္းထဲဟိုလိမ္းဒီလွည့္ ႏွင့္ပင္ ဒီတစ္ညေတာ့ ကုန္ဆံုးရေပေတာ့မည္။

ခ်စ္သူရဲ့ ဒို႕တေတြည အိပ္မျပစ္ရက္ေအာင္လွ။

ဆိုတဲ့သီးခ်င္းထဲကလို႕အိပ္မျပစ္ရက္ေအာင္ညကမလွပပါေလ။
ျခင္ကိုက္ေသာည၊မီးပ်က္ေသာညပူအိုက္ေသာညစိတ္ကုန္လြန္းပါတယ္.... လို႕သာညစ္ညစ္ႏွင့္ဟစ္ျပစ္လိုက္ခ်င္ပါေတာ့သည္ေကာ... အေတြးေတြကေတာင္စဥ္ေရမရ၊ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ ၊ေတြးခ်င္ရာေတြးျဖစ္ကုန္သည္။စိတ္သည္တစ္ေနရာတည္းမွာ
ၾကာရွည္တည္ေန။နာရီေတြက၊တေရြ႕ေရြ႕ႏွင့္သူ႕
အလုပ္သူလုပ္လ်က္ရွိေတာ့သည္။
နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္၄နာရီထိုးရန္၁၅မိနစ္တဲ့။
အိပ္မရသူအတြက္ညတာသည္ရွည္လြန္းေတာ့သည္။
နာရီစကၠန္႕သံတို႕ကပင္နားတြင္၀ုန္းဒိုင္းၾကဲဆူညံေနသလားေအာက္ေမ့ရသည္။
ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီး ေကာ္ဖီမေသာက္ခဲ့မိတာလဲ သိေနသည္။

ဟို.....ထူးအိမ္သင္ရဲ့သီခ်င္းတစ္စလို
တေရးႏိုးတဲ့ညေတြဆိုျပန္အိပ္မရပါ...သူေရာပဲကိုယ့္လိုပဲ ေယာင္ရမ္းျပီးတမ္းတေနမလား...ဆိုပီးပါးစပ္ကေတာင္ညီးမိမလိုျဖစ္ရေသးသည္။
အိပ္မရတာလဲေရာဂါတခုမ်ားလား? ဘာလားညာလား စဥ္းစားမိျပန္သည္။
ေရေသာက္ျပန္သည္။မ်က္စိကို
ဇြတ္အတင္းမိွတ္၍အိပ္စက္ရန္ၾကိဳးစားၾကည့္သည္။မရပါ။ခဏၾကာေတာ့ ဆီးသြားခ်င္လာသည္။ဆီးသြားရျပန္သည္။မိုးသာလင္းသြားခဲ့ပါျပီ။
ငါ့ရဲ့အိပ္စက္ျခင္းကိုဘယ္သူလုယူသြားခဲ့ပါသလဲ...?
တခ်ိဳ႕က ညႏွင့္ပတ္သက္ျပီးသီခ်င္းဖဲြ႕ဆိုၾကသည္။

"အိပ္၍မေပ်ာ္ေသာ ညတညရဲ့ ည၀ယ္ သံသရာရွည္....ဆိုလား
အိပ္မရတဲ့ညမ်ားစြာရယ္............

ရထားဥၾသသံေလးမ်ားၾကားရင္
အိမျ္ျပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ေလးတားမရဘူး...၀ူး၀ူး..

အခ်စ္.....မင္းကို...လြမ္းရတဲ့ညေတြလြန္ပါေစ....
ေနညိဳညိဳ လမ္းေလးထက္ကေန႕စဥ္ေစာင့္ေနမယ္..
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားရယ္...အိမ္ျပန္ခ်ိန္ညရယ္"

ဘာညာဘာညာ ႏွင့္ အိပ္မရတဲ့ညေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြင့္ဟသီက်ဴးခဲ့ၾကသည္ေပါ့။
အဲ..ဒီတညေတာ့ မင္းရင္ခြင္ကိုအိပ္စက္ဖို႕လဲေရာက္မလာပါလား...
ႏွိပ္စက္ဖို႕ပဲေရာက္လာပါသလားကြယ္.....

မေ၀းေတာ့ေသာ....

ခုတေလာ စာေမးပဲြကိစၥ ဗီဇာပတ္စပို႕ ကိစၥေတြႏွင့္ ႏွပန္းလံုးရင္း

လူလဲေတာ္ေတာ္ဖလက္ျပသြားသည္။က်န္းမာေရးကပံုမွန္ေလးလည္ပတ္ေနလို႕

ေတာ္ေပေသးေတာ့သည္။ကုလားျပည္ အပူဒါဏ္ကို တေႏြလံုးလိမ့္ေနေအာင္ခံလိုက္ရသည္။

စားစရာေတြကလဲရွားပါးေတာ့ ကင္းမုန္သီးဆိုတာ အသံပင္မၾကားခ်င္ေအာင္မုန္းေနေတာ့သည္။

ဘ၀ဆိုတာဒီလိုပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။လူအလိုဆႏၵကိုလည္း နတ္တို႕ကမလိုက္ႏိုင္မွန္းနားလည္ရျပန္သည္။

ယံုၾကည္ခ်က္ကို စက္ႏိုးရင္း ဆီေရ ေလ ၀ိုင္ ေတြကို မၾကာခဏ စစ္ေဆးေနရေပမည္ေပါ့။

အိပ္မက္မ်ားစြာကို ဆက္လက္ မက္ခြင့္ရွိေသးသည္ပဲ။လက္ေတြ႕ဘ၀ဆိုတာအိပ္မက္ေပါင္းမ်ားစြာကိုအေျခခံ

တည္ေဆာက္ၾကရတာမဟုတ္လား... ေလ့လာရင္း မွတ္းသားရင္းႏွင့္ လဲက်တိုင္းပုလဲမခေအာင္ စိတ္ဓါတ္ေတြကို တင္းထားရသည္။ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို ရြက္လႊင့္လို႕ ခရီးႏွင္ရသည္ကပင္ ေက်နပ္စရာ

တစ္ခုဟု ယူဆသည္။ လူတစ္ေယာက္မွာယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႕ေတာ့ရွိေနသင့္သည္ပင္မဟုတ္ပါလား..

လူေနျခံဳၾကား စိတ္ေနဘံုဖ်ားဆိုတဲ့ စကား အရွိသားပဲေလ။

တစ္ေန႕ အဲဒီလူ ဘာျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွတပ္အပ္ေသခ်ာမေျပာႏိုင္ဘူး။ မျမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္

သတၱိေတြကို ဘယ္နတ္ဘုရားကဖန္ဆင္းထားသလဲ။ ဘယ္တန္ခိုးရွင္ေတြက စီမံႏိုင္သလဲ။

ေလာကမွာ မိမိကိုယ္သာ အားကိုးရာ။မိမိသည္သည္သာ ကံၾကမၼာရဲ့ အရွင္သခင္။ မိမိသည္သာ ဘ၀ရဲ့

မာလိန္မွဴး ပဲ့ကိုင္ရွင္ဆိုတာ လက္ခံယံုၾကည္ထားရေပမည္။

ဘယ္လိုပင္ ျဖစ္ပါေစ.....မိမိအနာဂါတ္လွပသာယာၾကလွ်င္ ေတာ့လူသားေလာကၾကီးအတြက္

ေကာင္းက်ိဳးမ်ားစြာေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကေပေတာ့မည္။ မၾကာမီ အနာဂါတ္သည္အလိုလုိေရာက္လာေတာ့မည္။

ေႏြးေႏြးေထြးေထြးလက္ကမ္းၾကိဳဆိုလိုက္ၾကပါစို႕...........

က်ဳပ္ အျမင္ေလးပါ

ခုတစ္ေလာ တစ္ခ်ိဳ႕ဘေလာဂါၾကီးေတြက IT နည္းပညာေတြကို အသံုးခ်ျပီး
ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္။ပဲြဆူေအာင္ အိမ္ၾကက္ခ်င္း အိုးမဲသုတ္ခြပ္ခိုင္းဖို႕ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။
ဆဲသံ ဆိုသံ ေတြကလဲ ပြက္ေလာကိုရိုက္ေနတာပါပဲ။ကမၻာမွာ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မွဳ ဘာသာဆိုတာ
ႏိုင္ငံတိုင္း တိုင္းျပည္တိုင္း လူမ်ိဳးတိုင္းရွိၾကတာပါပဲ။ လြတ္လပ္စြာယံုၾကည္ကိုးကြယ္ခြင့္ရွိၾကရမွာေပါ့၊

တစ္ခ်ိဳ႕ဘာသာေရးေတြ ကေတာ့မိုင္းမိသြားရင္ ျပန္ထြက္ဖို႕မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ျမံဳးမိတဲ့ ငါးလို ၊ဆူးၾကား
ကဗူးခါးလို ရုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္ဖို႕ေတာ္ေတာ္ခက္တတ္ပါတယ္။လူတိုင္းလူတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္ကိုးကြယ္
ယံုၾကည္ရာဘာသာက အျမတ္ဆံုး အမွန္ကန္ဆံုးလို့ ကိုယ့္ အဘိဓါန္ကိုပဲ ကိုးကားျပီး ေရွးက အစဥ္အဆက္
ေျပာစကားကို လက္ညိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ခဲ့ၾကတာမ်ားတယ္မဟုတ္လား။

ဒါကိုပဲ ခင္ဗ်ားတို႕ က်ဳပ္တို႕က မိရိုးဖလာ လို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ၾကတာေလ၊လူဆိုတဲ့သတၱ၀ါကလဲ
ကိုယ္တိုင္ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ ေလ့လာ ဖို႕ထက္၊ သူမ်ားေျပာတာကိုပဲ အလြယ္တကူ လက္ခံလိုက္ခ်င္ၾကတာေလ။ဒီေတာ့လဲ ဘာသာေရးဆရာၾကီးေတြရဲ့ လက္ကိုင္ ဒုတ္ေတြ၊ ၾကိဳးဆဲြရာ
ကရတဲ့ ရုပ္ေသးေတြ ဘ၀ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ကုန္ၾကေရာ။

စာမွာပါတဲ့ တပုဒ္ တစ္ပိုက္ တစ္အုပ္ေလာက္ကို လိုရာဆဲြယူျပီး၊အခ်င္းခ်င္း သတ္ျဖတ္တာေတြျဖစ္လာၾကေရာ။ဘာသာေရးေတြ အစြန္းေရာက္ျပီး ဘာသာမတူရန္သူဆိုျပီး
လူလူခ်င္းရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ ေနၾကတာေတြ ကမၻာမွာ ၾကားရတာႏွလံုးနာစရာေပါ့။

တကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တို့ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက သူမ်ားေျမကိုလည္း တေပေလးမွမလိုခ်င္သလို
ကိုယ္ေျမကိုလည္းေျမကိုလည္း တလကၼေလးမွမေပးခ်င္ၾကပါဘူးဗ်ာ။ေအးေအးေဆးေဆး ထမင္းၾကမ္းခဲယပ္ခပ္စားေနၾကတဲ့ရိုးသားတဲ့လူေတြပါ။က်ဳပ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလူတိုင္းတန္းတူအခြင့္အေရးရွိၾက
ပါတယ္။တရုတ္ရယ္ကုလားရယ္လို႕ခဲြျခားမွဳေတြမရွိခဲ့ဘူးေလ။ ဘယ္ႏိုင္ငံ ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမွ ဒီလိုအခြင့္
အေရးမရၾကပါဘူးဗ်ာ။

က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္လူမ်ိဳး ကိုယ့္ရိုးရာ ကိုယ္ယဥ္ေက်းမွဳေတြကို တန္ဘိုးထားတတ္ေစခ်င္တယ္။ေတြ႕ကရာလူကိုအိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္မေရြးခ်ယ္
သင့္ပါဘူး။

"ႏြားလားရာေထာင္ ခြန္အားေဆာင္လည္း

တစ္ေကာင္ႏြားမ မရွိကလ်င္

ပ်က္ရမ်ိဳးႏြယ္ ႏြားဇာတ္ကြယ္လိမ့္။"

ဆိုတဲ့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြရဲ့ ဆုံးမစကားကို အမွတ္ရသင့္ၾကပါတယ္။ကိုယ့္ရဲ့
မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဟာ ၾကက္မေရာက္ က်ီးမေရာက္  အာကလိေေအာက္ေတြ မျဖစ္ေစသင့္
ဘူးေပါ့။ က်ဳပ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကလဲခက္ပါတယ္။ႏိုင္ငံျခားဆို ဇြတ္ကိုအထင္ၾကီးတတ္ၾကတာကို။


တကယ္ေတာ့ "ဘယ္ႏိုင္ငံမွာေနေန ဘာေတြကိုလုပ္လုပ္ မင္းအျမဲမွတ္ပါ မင္းျမန္မာ "ဆိုတဲ့ စကားေလးကိုေတာ့ မေမ့သင့္ပါဘူး။

 ဒါေပမဲ့  အဲဒီသီခ်င္းကိုဆိုခဲ့သူကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ကိုအထင္ၾကီးေနသူေလ။
သူ႕သားသမီးေတြ ၀တ္တာစားတာ  ေနတာထိုင္တာ သီးခ်င္းဆိုတာေတြက  ဘယ္မွာ 
ျမန္မာဆန္လို႕လဲ။အဲဒီေကာင္ျမန္မာအစစ္ပါဗ်လို႕ေတာင္ ဘုရားစူး
မိုးၾကိဳးပစ္ၾကိမ္ရမလိုျဖစ္ေနတယ္ေလ......

အမွန္ေတာ့ က်ဳပ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံ ျမန္မာလူမ်ိဳးတခ်ိဳ႕ေၾကာင့္လဲ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့အဆံုးအမသာသနာက
ညိဳးမိန္ေနရတာေလ။ ႏိုင္ငံျခားကိုလြတ္အထင္ၾကီးတတ္တဲ့စိတ္ ကိုယ္လူမ်ိဳးကိုယ့္ဘာသာဆို အထင္ေသးတဲ့
စိတ္ အခ်င္းခ်င္းမနာလို ၀န္တိုတဲ့စိတ္ အခ်င္းခ်င္းမညီညြတ္ၾကတဲ့ စိတ္ ဒီစိတ္ဓါတ္ေတြ ေၾကာင့္လဲ
က်ဳပ္တို႕ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ကမၻာ့ေရွ႕တန္းကိုမေရာက္ႏိုင္ၾကတာေပါ့.....


အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ ဆဲသလိုေျပာလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္........အဟုတ္ပါ......

     " ျမန္မာေတြစည္းကမ္းေဖာက္လို႕

      ထီးနန္းေပ်ာက္ျဖစ္ျပီ

      မွီျငမ္းေထာက္အသစ္မီတယ္

      ညစ္ပလီလူမ်ိဳး

      မိျပစ္လို႕ ဖေရွာင္ေသြတယ္

      ဂြေကာင္ေတြေခြးျဖစ္ေပါ့ဗ်ိဳး

     ျမန္မာခ်င္းၾကြားၾကခ်င္

     ဓားျမအသြင္လူဆိုး

     ခုေျမရွိဳးပုန္းေရွာင္

     မိုက္မေနာ္ျပဳမေဟးတို႕က

     သူ႕ပေထြးေတာ့ ေခြးသို႕မေယာင္

     ေျပာေရာ့ရဲ့ရာဇ၀င္ေျပာင္ေအာင္

    စာဇင္ေတာင္ဦးခ်လို႕

    ပလူးရေျပးၾကိဳ႕ခါခါ

   ေခြးသို႕ပမာ

   ေတြးမိတိုင္း အရိုးပါနာသည္

                                                   အမ်ိဳးပါဆဲခ်င္ေပါ့ေလး"........... 

တဲ့ .....ဟုတ္တယ္....ဆရာေဖဆဲခ်င္လဲဆဲစရာပဲ
သူေျပာတဲ့အတိုင္းတေထရာတည္းကိုျဖစ္ပ်က္ေနၾကျပီေလ..
ခင္ဗ်ားေရာဘာေျပာစရာရွိလဲ...က်ဳပ္ကေတာ့ ဆရာေဖၾကီးႏွင့္
တထပ္ထဲပါပဲဗ်ာ............. 

 

အဲဒါ ကံတရား

ဟုိတစ္ဘက္ခန္းက မ်ိဳးၾကီးရဲ့ "ငါ့ေဘးမွာ မင္းရွိရင္ ေကာ္ဖီဆိုင္သြားဖို႕ သိပ္မလြယ္ဘူး" တဲ့
ျပီးေတာ့ ဘ၀....ဒီမွာငါ.. တစ္ေယာက္ထဲ.....စိတ္ဓါတ္ က်တယ္ ဆိုျပီးေတာ့ ေဆာင့္ေဆာင့္ ေအာ္ေနျပန္ေရာ..
ေအာ္....ကုလားျပည္ပူရတဲ့ အထဲ ဒီငနဲကလဲ  ဘာေတြ မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး ေအာ္ေနပါလိမ့္.....
လို့ က်ဳပ္ စဥ္းစားမိတယ္.....

တကယ္ေတာ့လဲ  လူ႕ဘ၀ဆိုတာ  လာတုန္းကလဲ  တစ္ေယာက္ထဲ....
ျပန္သြားေတာ့လဲ တစ္ေယာက္ထဲပါပဲ ........အမြာပူးေတြကေတာ့ လာတုန္းကႏွစ္ေယာက္လာတာပါလို႕
မင္းမကပ္နဲ႕ေလ။ ကံတရားကို ဥာဏ္မ်ားလို႕မရဘူးကြာ....သူ႕ကံႏွင့္သူလာျပီး
သူျပဳခဲ့တဲ့ ကံတရားအရ သြားၾကမွာပဲ။

ကံတရားကို  ခံစားၾကည့္ဖို႕  နာမ္စားမရွိဘူးဆိုတာကိုေတာ့  မယံုလို႕မရဘူးမဟုတ္လား။
ကံယံုလို႕ ဆူးပံုႏွင္းရင္ ဆူးစူးမွာေပါ့လို႕ လို့ ေျပာရင္ ကံမခိုင္ သံတိုင္ အိမ္ေဆာက္လဲ
နာဂစ္ႏွင့္ ေတြ႕ေတာ့ ဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲ...........


ဘုရားေဟာရွိတယ္ေလ.......သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ=ကံလ်င္ဥစၥာ၊သတၱ၀ါ၊သူငါရွိၾကသည္။
ကံလ်င္အေမြ၊ခံစံေပ၊ ခဲြေ၀ယူၾကသည္၊
ကံလ်င္အေၾကာင္း၊ဆိုးအေကာင္း၊ အေၾကာင္း မွန္လွသည္။
ကံလ်င္ေဆြမ်ိဳး၊ေကာင္းအဆိုး၊ေၾကာင္းအက်ိဳးမွန္လွသည္။
ေကာင္းဆိုးကံသာ၊ကိုးကြယ္ရာ၊ေသခ်ာမွန္လွသည္။
ယုတ္ျမတ္ႏွစ္ပါး၊ကံတရား၊ခဲြျခားက်ိဳးေပးသည္။ 
ကမၼံသေတၱ ၀ိဘဇၨတိ ၊ယဒိဒံဟီနပၸဏီတတာယ'တဲ့ကြ...

လူေတြမွာ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ကံ အစြမ္းသတၱိေတြရွိၾကတယ္။
ေမြးကတည္းကပါလာၾကတယ္။ အဲဒီ...ကံအစြမ္းကို ခ်ည္းအားကိုးေနလို႕မရဘူး၊
လက္ရွိပစၥဳပၸန္မွာလဲ အက်ိဳးေပးေတြထက္ျမက္လာေအာင္ေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေတြ
ႏွင့္ ၾကားကန္ေပးရမယ္မဟုတ္လား.....လုလႅ ၀ီရီယေတြလဲ အမွ္တကယ္လိုအပ္တာပါပဲ။
မျပဳပဲလွတယ္ဆိုတဲ့ ကံတရားေတာ့ မရွိႏိုင္ဘူးေလ....... 

ရန္ကုန္ ကမၻာေအးမွာေနခဲ့စဥ္က ျပန္/ပြား ဌာနမွဴးဆရာေတာ္ကေျပာဖူးတယ္
ေလာကမွာ လုပ္ၾကံဖန္တီးမွဳမပါရင္ ေရွ႕တန္းကိုမေရာက္ႏိုင္ဘူးကြတဲ့....
ၾကာေလၾကာေလ သေဘာတရားႏွင့္လက္ေတြ႕ဟာ ကြာဟလာတယ္
"သေဘာတရားပိုင္းက လက္ေတြ႕ကိုဆန့္က်င္လာေနတယ္....
ေလာဘေဒါသမၾကီးၾကဖို႕ ေျပာေနၾကတာလဲ လူေတြပဲ
ေလာဘေဒါသေတြလြမ္းမိုးျပီးလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနၾကတာလဲလူေတြပဲ..
တျခားတိရိစၧာန္ေလာကသားေတြသာစကားေျပာတတ္ရင္
ခင္ဗ်ားတို႕လူေတြကိုဘယ္ေနရာမွာမ်ားယံုၾကည္စရာရွိေသးလဲလို႕ေမးၾကမွာအေသခ်ာပဲ..တဲ့

 

ဒီလိုပါပဲ

က်ဳပ္ရဲ႕ကြန္ပ်ဴတာအစုပ္ေလးကလဲ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေပးပါသည္။
အေရးအေၾကာင္းဆိုပ်က္ေနတာက မ်ားပါသည္။
ဒါၾကီးကိုစိတ္လဲညစ္လွပါျပီ။ သံေယာဇဥ္လဲတြယ္ေနမိျပန္သည္။
ကုလားကိုေပးရတာလဲ အသစ္တလံုးစာေလာက္မက ႏွစ္လံုးစာေလာက္ရွိေရာ့မည္။

ဘာျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္ေနမိေတာ့လဲ..မခဲြႏိုင္မခြါရက္ျဖစ္ေနမိသည္။
လူစိတ္သည္ နားလည္ရန္ခက္ပါသည္။ တြယ္မိတြယ္ရာ တြယ္တတ္သည့္
သေဘာရွိသည္။ေရာက္ရာဘ၀ေလးကို ျမတ္ႏိုးေနတတ္ျပန္သည္။
အမိွဳက္တရားမ်ားကို ခံုခံုမင္မင္တရွိဳက္မက္မက္ရွိတတ္ျပန္ပါသည္။

ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို စဲြလမ္းတတ္သည္။
မွားသည္မွန္သည္ကို ဂရုမစိုက္ ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္လုပ္ေနရလွ်င္
ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတတ္ပါသည္ေကာ...

က်ဳပ္ကလဲ ဘေလာဂါျဖစ္ခ်င္လြန္း၍ ဘေလာ့ တစ္ခု ဖန္တီးလိုက္သည္။
ကိုယ့္ဘေလာ့ ကို ဘယ္သူမွ၀င္မၾကည့္ေသာ္လဲ ...ကြန္ပ်ဴတာအစုပ္ေလးႏွင့္ တစ္ေယာက္
ထည္း တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ ႏွင့္ အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတတ္ပါသည္။

ခုတစ္ေလာ က်န္းမာေရးက ကြန္ပ်ဴတာေရာလူပါ ေဆးစား ေဆးထိုးျခင္းျဖင့္ ခရီးဆက္ေနရသည္။
ဒါလဲခပ္ေကာင္းျဖစ္ေတာ့သည္။ အိပ္ခ်ိန္စားခ်ိန္ မွန္လာသည္။ သို႕ေသာ္လဲ...
အင္တာနက္ခ်ိတ္ဆက္ထားသျဖင့္ သံုးသည္ျဖစ္ေစ မသံုးသည္ျဖစ္ေစ(၀ါ)
သံုးသံုး မသံုးသံုး လစဥ္ေၾကးရူပီး(၃၀၃) ရူပီးကိုေတာ့ ကိုေရြွကုလားကို ဆက္သရသည္။

ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ေကာင္းပါသည္။(စိတ္ပ်က္ဖို့)
လိုင္းေကာင္းတာ မေကာင္းတာသူအလုပ္မဟုတ္။

ပန္းပိေတာက္ကိုမျမင္ေသာ္လည္း......

ခုတစ္ေလာ ခိုင္ထူးရဲ့ ....ေႏြအၾကိဳ ေရွြဥၾသ ပန္းပိေတာက္ကိုျမင္မွ ေႏြေရာက္တာ...သိတယ္
ေၾသာ္..............ေႏြတဲ့လား?........ဆိုတဲ့သီခ်င္းက ကန္လန္႕ၾကီးနားထဲတိုး၀င္ေနသည္။

ကုလားျပည္ကေႏြက ပန္းပိေတာက္လဲမျမင္ရပါပဲ၊ ပူပဲပူႏိုင္လြန္းသည္။ဥၾသေတြက ေတာ့
နားၾကားပ်င္းဘြယ္ ေအာ္ေနတတ္သည္။
ခိုင္ထူးကေတာ့ ရင္သို႕ တိုးေ၀ွ႕ေနေသာခိုင္ကို ေႏြေရာက္လို႕ေရာက္မွန္းပင္မသိေအာင္
ရွိခဲ့ေပမည္။

ကုလားျပည္မွာေတာ့  ေႏြကို ဘာေတြႏွင့္ သေကၤတျပဳၾကသည္မသိ။
ကုလားေတြကေတာ့ ေန႕အခါ တကိုယ္လံုး တေဂါင္းလံုး ဒီုတီေခၚေသာနံငယ္ပိုင္း
ျဖင့္ ရစ္ပတ္၍ မ်က္လံုးေဖၚရံုထားကာသြားလာလုပ္ရွားေနၾကသည္။
ညေနဘက္မွာေတာ့ အဂၤ ်ီမပါ ဗလာကိုယ္တီးျဖင့္ ေနၾကသည္။ပူခ်က္ကေတာ့
လန္ထြက္ေနေအာင္ပူသည္။ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ရွိ ဂရမ္ပါနီ(ေခၚ) ေရပူစမ္းသည္
ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါက တေပါဒါျမစ္ျဖစ္ခဲ့သည္။
ေရပူျခင္းမွာ ေလာဟကုမၻီငရဲကို ျဖတ္ေက်ာ္၍စီးဆင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဟုမွတ္သားဖူးသည္။
 ခုေတာ့ ကုလားတို့ ဤေရကို ေသာက္သံုးခ်ိဳးလ်င္ အျပစ္ဟူသမွ် ကင္းေပ်ာက္ျပီး။
ေရာဂါဘယတို႕ ေပ်ာက္ကင္း၍ အသက္ရွည္က်န္းမာသည္ဟု ယံုၾကည္ေနၾကသည္။
ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ ကုလားအထီး အမ၊ ပုပုရြရြ ၊ဘုစုခရု မက ေယာက္သြား
ေတြေရာ ဂဏန္းေတြပါ မက်န္ လာေရာက္ေရခ်ိဳးေနၾကသည္က ေပ်ာ္စရာပင္ေကာင္းလြန္းေတာ့
သည္။ ပဲြေတာ္ရက္မ်ားဆိုလ်င္ ၾကက္ပ်ံမက်၊တိုးမေပါက္စည္ကားသည္။မစည္ကားပဲေနႏိုင္ရိုးလား၊
ကုလားျပည္ မွာ လူမစည္တဲ့ေနရာဘယ္မွာရွိလို့တုန္း။

ေစ်းထဲလဲေစ်းထဲမို့လို့၊ ဘုရားေက်ာင္းလဲ ဘုရားေက်ာင္းမို႕လို႕၊ျမိဳ႕လဲျမိဳ႕မို႕၊ေတာရြာကလဲေတာရြာ
မို႕လို့ မ်ားလိုက္တဲ့ ကုလား..ေပါလိုက္တဲ့ကုလား.... ကမၻာျပားျပားၾကီးတစ္ခုလံုး  ကုလားတို႕ျဖင့္
ဖံုးထားသလားလို႕ထင္ရသည္ေပါ့....


ထားပါေတာ့ .....ကုလားေႏြပူတာကေန ကုလားျပည္ လူမ်ားတဲ့ဆီေရာက္သြားတယ္။
ဗမာျပည္ပူတာက ပူရံုပူတာထင္ရဲ့၊ ကုလားျပည္ပူတာက ပူရံုမက ေလာင္ပါေလာင္တတ္သည္။
အပူလိုင္းလို႕ေခၚၾကသည့္ အပူေလာင္ခံရရင္ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မေပ်ာက္တတ္၊ ယားကယားေသးသည္။
နားေတြကားလို့..မ်က္လံုးေတြပါ ပိတ္ကုန္သည္အထိဆိုးသါးသည္။
တိုက္လိုက္သည့္ေလက ေလပူေတြ။ေလပူႏွင့္အတူ ဘက္တီးရီးယားပိုးေတြ ပါလာသည္။
ေနပူထဲ မထြက္ပါပဲ လဲ အပူလိုင္းျဖတ္တာခံရတတ္သည္။
အခန္းထဲေအာင္းေနလ်င္လည္း ေရေႏြးအိုးထဲ အျပဳတ္ခံထားရသလိုျဖစ္ေနတတ္သည္။
ညေန(၅)နာရီမထိုးမခ်င္း အခန္းအျပင္ မထြက္ရဲပဲ တခါးပိတ္၍ ေအာင္းေနၾကရသည္။
ကိုေရွြကုလားတို႕ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ၾက၊


ဆန္းေတာ့ ဆန္းသည္။ ကုလားေတြၾကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါလား...လို့ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာေတာ့
ကုလားပါဆို...လူမွမဟုတ္တာပဲကြ...ဟုျပန္ေျဖေတာ့ ျပံဳးမိေသးသည္။သူကဆက္ေျပာျပန္သည္
၀ိနည္းမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ ဥဏွသမယ ပူေသာအခါ၊ ပရိဠာဟသမယ အိုက္ေသာအခါ ဆိုတာ ရွိတယ္မဟုတ္လား...ဒီကပူတာျပီး အိုက္တဲ့လက ဆက္လာမွာ ကိုယ့္လူ မပူနဲ့တဲ့။


ဘာျဖစ္ ျဖစ္ ေႏြေရာက္တာကို ပန္းပိေတာက္ကိုျမင္မွ သိရေသာ ခိုင္ထူးကို ကုလားျပည္၌
ပန္းပိေတာက္ ကိုမျမင္ပါပဲ ေႏြေရာက္တာကို သိႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာခ်င္ေနမိပါေတာ့သည္။
 

ကဲ ဘာလုပ္ၾကမလဲ........

နည္းပညာေတြကလဲ တစ္ေန႕တစ္ျခားကို တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနေတာ့တာပဲ။
သူတို႕ရဲ့နည္းပညာေတြကို ေနာင္လာေနာက္သားေတြဘယ္လိုမ်ားအမွီလိုက္ၾကမလဲသိဘူး။
ထူးဆန္းလိုက္တာ.....မယံုၾကည္ႏိုင္စရာေတြလဲ အမ်ားၾကီးပဲ။
နည္းပညာရပ္၀န္းမွာ သြားလာလွဳပ္ရွားေနရတာကလဲ မ်က္ကန္းလမ္းေလ်ာက္သလိုပါပဲ။
အရာအားလံုးက ၀ိုးတိုး၀ါးတားရယ္ပါ။

၀ါးတားတားျဖစ္ေနလို႕ ဆက္မေလ်ာက္ရင္လဲ ကိုယ္ပဲ ေနာက္ေကာက္က်ေနရစ္ခဲ့မွာ
အေသအခ်ာေပါ့။ သူမ်ားကြန္ပ်ဴတာဆုိေတာ့ တာလိုက္ေပါ့။
သူမ်ားမိုဘိုင္းေတာ့ ဘိုင္းလိုက္ေပါ့။ သူမ်ား အင္တာနက္ဆိုေတာ့လဲ နက္လိုက္တာပါပဲေလ။
အရာအားလံုးမွာ နည္းပညာကေရွ႕တန္းေရာက္လာေတာ့ နည္းပညာေတြကို ဥေပကၡာျပဳ
လ်စ္လ်ဴ ရွဳ႕ရဲရင္ေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

ဒါေပမဲ့ လူေတြၾကားထဲေတာ့ ေနလို႕ရမယ္မထင္ဘူး။
ေနရာတကာအိုင္တီ အိုင္တီႏွင့္ တတီထဲတီေနၾကျပီမဟုတ္လား။အနည္းဆံုေတာ့
ကေလးတစ္ေယာက္လို ေလးဘက္ေထာက္ျပီးလဲ သြားေနရမွာပါပဲ။တရြတ္တိုက္လဲ
သြားဆိုသြားရမွာပဲ......... လမ္းမွမေလ်ာက္တတ္ေသးပဲကိုးေနာ့။
တစတစ ဒီလိုပဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လွမ္းရင္းေလ်ာက္၊ေလ်ာက္ရင္းလွမ္းရမွာပဲေပါ့။
အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္လဲ ႏိုးလဲ့ပါ။ လမ္းေပ်ာက္ေနရင္လဲ လွမ္းမွန္ကိုညြန္ၾကပါ။
ဒီလိုပဲ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ရုိင္းပင္းၾကတာဟာ လူသားဆန္ပါတယ္ေနာ္။

ကိုယ့္ရဲ့ပညာေတြကိုေတာ့ မွိုတက္ မခံႏွင့္ေပါ့။ရွယ္ယာလုပ္ေပးေတာ့ကုသိုလ္လဲရပါတယ္။
လူ႕ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုလဲ ေက်ပြန္သူ အျဖစ္သမိုင္းေပးတာ၀န္ေက်သူရယ္လို႕
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ခံယူႏိုင္ေပတာေပါ့။

တကယ္ေတာ့လဲ။ေလာကၾကီးမွာ ပညာရွင္ေတြသာမေပၚ ေပါက္ခဲ့ရင္ က်ဳပ္တို႕
ဘာမွလုပ္ဖို႕  မလိုပါ ဆိုတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ဖေလာ္ မ်ိဳးကိုေတာ့ ဘယ္သူကမွမႏွစ္သက္
တာ အမွန္။

ဒီေတာ့က်ဳပ္တို႕တစ္ေတြ ေခတ္သစ္နည္းပညာ ကမၻာၾကီးမွာ အတူတူေလ်ာက္ၾကမယ္ေလ..

ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာသူပဲ